در بسیاری از موارد دانشجویانم از من سوال میپرسن که چطور میشه بین اطرفیان رفتاری داشته باشیم که منجر به عزیز شدن ما بشه.

خوب این موضوع بحث پیچیده ای نیست. ولی سعی دارم در سری مقالاتی با داستان های ساده ای توضیح بدم که چطور میشه با رفتارهای ساده ولی مهم عزیز شد.

اگر قرار است عزیز شدن را تجربه کنید خیلی سر به سر افراد نگذارید.

چند روز پیش به اتفاق یک سری دوستانم برای تماشای فیلم متری شیش و نیم به سینما رفتیم فیلمی بی نقص که داستانی بسیار تاثیرگذار و تامیل برانگیز داشت.

پلیس مبارزه با مواد مخدر به سرکردگی صمد (پیمان معادی) به دنبال فروشندهٔ بزرگ شیشه در تهران به اسم ناصر خاکزاد (نوید محمدزاده) هستن. پلیس‌ها پس از مدتی ناصر را دستگیر می‌کنن اما ناصر تلاش داره با دادن رشوه‌های میلیاردی از زندان را فرار کنه.

توی این فیلم یه نکته خیلی مهمی نظر منو جلب کرد که چرا فردی مثل ناصر خاکزاد رو وقتی میگیرن از کارایی که داره انجام میده پشیمون نیست و همه رو هم تهدید به مرگ میکنه.

اونجا بود که یاد این جمله افتادم که ۹۹ درصد مردم دنیا خودشون بابت کارهای اشتباهی که انجام میدن سرزنش نیمکنن.

مهم نیست که اون مسئله چقدر اشتباهه

اگر ناصر خاکزاد، ال کاپن، بابک زنجانی و همه کسایی که پشت میله های زندان هستند خودشون رو برای کارهایی که انجام دادند سرزنش نمیکنند، پس افرادی که من و شما با اونا رابطه داریم چطور چنین کاری رو انجام بدن؟

یکی از مهمترین ویژگی هایی که انسان داره حس به مهم بودن و وقتی ما از افراد انتقاد میکنیم داریم به این حس آسیب میزنیم و اون رو میرنجونیم

انتقاد یه کار بیهوده است خیلی کم شده کسی که ازش انتقاد میشه پذیرای اون باشه و خودش رو تغییر بده

اصلا یک سوال از شما میپرسم چقدر دنبال این رفتی که روش درست انتقاد کردن رو یاد بگیری

ما با انتقاد کردن یک تغییر دائمی و کلیدی ایجاد نمیکنیم بلکه فقط داریم موجب رنجش دوست یا آشنامون میشیم

هانس سلای میگه

به همان اندازه که عطش و شور اشتیاق تایید شدن داریم از محکوم شدن و تایید نشدن میترسیم

شاید واسه خودمونم اتفاق افتاده که بعد از مدتی متوجه شدیم که کار قبلیمون اشتباه بوده

اما به این هم توجه کردید که خطاکارا هر کسی رو سرزنش میکنن جز خودشون 🙂

این جمله خیلی از وقتا باعث شده وقتی میخوام از کسی انتقاد کنم جلوی خودمو بگیرماز اونا انتقاد نکنین ماهم اگر در شرایط مشابه قرار داشتیم مثل اونا رفتار میکردیم

بزرگی میگه:


از اونا انتقاد نکنین ماهم اگر در شرایط مشابه قرار داشتیم مثل اونا رفتار میکردیم

خلبان خوش فکر

یکی از خلبان های خوب کشورمون در ارتفاع ۱۰۰ متری زمین بوده که ناگهان یکی از موتورهای هواپیما از کار میوفته اونم با یک مانور ماهرانه هواپیما رو به زمین میشونه و هیچ کس صدمه نمیبینه

اون به محض برگشتن به فرودگاه سریع مکانیک هواپیما رو صدا میزنه

مهندس جوون از اشتباهی که مرتکب شده بوده دچار عذاب وجدان بوده و وقتی با خلبان مواجه میشه اشک صورتش رو پوشونده بوده

آخه اون باعث شده بود که هواپیما آسیب ببینه و جون خلبان هم به خطر بیوفته

میتونید عصبانیت خلبان رو تصور کنید هرکسی میتونه زخم زبون ها و سرزنش های این خلبان مغرور رو به علت این بی دقتی پیش بینی کنه اما…

خلبان، مکانیک جوون اصلا سرزنش نکرد در عوض اون دستای خودشو روی شونه مکانیک قرار داد و گفت:

برای اینکه به تو نشون بدم که مطمئنم هیچ وقت دوباره چنین اشتباهی رو مرتکب نمیشی از تو میخوام که فردا هم هواپیمای منو سرویس کنی.

نتیجه:

بیاین به جای محکوم کردن آدما اونا رو درک کنیم بیاین دلیل کارهاشون رو بفهمیم

این کار مفیدتر و جالب تر از انتقاده و سبب ایجاد همدردی و صبر و مهربونی میشه

“با درک افراد اونا رو ببخشیم”

دکتر جانسون میگه:

خود خدا هم تا قیامت درباره مردم قضاوت نمیکنه پس چرا من و تو این کار رو بکنیم؟؟

دوستان عزیزم اولین گام برای عزیز شدن

انتقاد، گلایه و سرزنش نکردنه

مهران رمضانی بهار ۹۸

نشر دهید

ارسال دیدگاه